 |
 |
 |
Psychologen leggen uit dat mensen in de eerste plaats behoefte hebben aan voedsel, gevolgd door veiligheid en daarna een gevoel van verbondenheid. In de afgelopen twintig jaar lijkt dit te zijn veranderd in eerst wifi, dan voedsel en veiligheid, en dat gevoel van verbondenheid komt dan vanzelf. Vroeger begonnen gesprekken met allerlei beleefdheden, maar tegenwoordig is je wifi-wachtwoord één van de eerste dingen die men van je wil weten.
Heb je je ooit afgevraagd hoe dit wonder van de moderne beschaving werkt? Ik zal proberen het eenvoudig uit te leggen.
Misschien zouden we het beter begrijpen als we wisten wat het woord WiFi betekent. Wireless Fibercable misschien? Nee. Officieel zou het zoiets heten als IEEE 802.11 Direct Sequence, maar dat zou natuurlijk niemand onthouden. Toen bedacht een slimme marketeer de pakkende term wifi, die eigenlijk niets betekent, maar die iedereen gemakkelijk overneemt. Marketeers zijn daar goed in.
Sommige mensen lijken te denken dat wifi hetzelfde is als het internet. WWW staat echter voor World-Wide Web, niet voor Wonderful WiFi-World. Het internet is een wereldwijd netwerk van computers die met elkaar communiceren en zo één groot systeem vormen. Wifi is één van de technologieën waarmee ze met elkaar kunnen communiceren. Dit kan ook met LAN-kabels, glasvezel, telefoonlijnen, enzovoort. Wifi is in wezen digitale radio, zoals DAB voor data, een soort draadloze LAN-kabel.
Wifi werkt op radiofrequenties die vergelijkbaar zijn met die van je mobiele telefoon. Door het gebruik van zulke hoge frequenties moeten de zender en de ontvanger elkaar kunnen "zien". Wifi kan niet over de horizon heen "kijken", net als DAB of je mobiele telefoon. Daarom staan er in IJsselstein of Lopik in Nederland hoge masten – hoewel die niet voor wifi zijn bedoeld – of al die antennes op hoge gebouwen.
Het zendvermogen van wifi is nooit erg hoog; anders zou er interferentie tussen al die routers ontstaan, of zou je robotstofzuiger zich misschien op een verontrustende manier gaan gedragen. In Nederland is een tiende van een watt de norm, wat ongeveer overeenkomt met het vermogen dat je hoofdtelefoonversterker levert. Met meer vermogen zou je inderdaad tot achter in de tuin kunnen surfen, maar de verbinding zou onbetrouwbaar worden omdat je buurman dat ook zou willen. Bovendien kunnen wifi-signalen niet verder reiken dan het zichtbereik van de router, weet je nog?
Verschillende bouwmaterialen verzwakken radiogolven, zoals gewapend beton, pleisterwerk of glas. Dat merk je bijvoorbeeld in een groot winkelcentrum – het mobiele internet wordt zo zwak dat je je boodschappenlijstje niet meer op je telefoon kunt bekijken. Gelukkig installeren winkeliers wifi-hotspots. Thuis zul je merken dat je wifi op zolder erg zwak wordt. Dan helpt een wifi-versterker, zolang je deze maar op een plek neerzet waar het signaal nog redelijk is – een versterker kan natuurlijk niet iets uit niets maken.
Waarom hebben we eigenlijk zowel wifi als Bluetooth – beide zijn draadloos en werken op vrijwel dezelfde frequenties, toch? Het verschil zit hem in de toepassing. Wifi is eigenlijk bedoeld voor efficiënt draadloos internetverkeer, terwijl Bluetooth bedoeld is voor algemene communicatie over korte afstanden tussen Bluetooth-apparaten. Deze twee toepassingen kunnen niet in één enkele oplossing worden ondergebracht, dus hebben we twee systemen.
Nu moet ik even met aan de wifi-antennes van mijn router rommelen om dit stukje naar mijn server te uploaden, zodat jullie het kunnen lezen.
